Basuraman: Ang Pag-asa ng Bayan

Gusto ko lang i-dedicate ang post na ito sa aking pinakamamahal na esposo na si Basuraman. Sobrang dami niyang sacrifices na ginagawa ngayong buntis ako. Lalo na at ilang beses na akong dinugo at kinailangang dalhin sa Emergency Department mg hospital.

Maraming salamat kasi ... maaga kang gumigising para ayusin si Miko sa pagpasok sa eskwelahan dahil maaga akong nagsisimula magtrabaho. Kahit late ka na natutulog dahil late ka na umuuwi from work, pinagsisikapan mo araw-araw na gumising ng maaga para asikasuhin si Miko. Kadalasan sinasabay mo na rin ang paghanda pati ng aking almusal.

Maraming salamat kasi ... ikaw na din ang naghahanda ng ating tanghalian. Kadalasan pinoproblema mo pa kung ano kakainin ko kasi nga wala akong gana at diko alam kung ano ang gusto ko kainin.

Maraming salamat kasi ... mula ng magkaroon ako ng heavy bleeding hindi mo na ulit ako pinag-vacuum. Yung pagva-vacuum kasi ang common denominator na naisip natin na ginawa ko bago ako duguin.

Maraming salamat kasi ... ikaw na rin ang namamalantsa ng mga damit natin. Nagwo-worry ka kasi baka isa ring cause ng bleeding ko ang pamamalantsa dahil matagal na nakatayo at mainit pa.

Maraming salamat kasi ... minsan hindi ka nakakatulog kapag kailangan mo akong bantayan kapag inaatake ako ng bangungot.

Maraming salamat kasi ... pinipilit mong hindi magalit lalo kung naiinis ka na sa mga nangyayari sakin or may hindi ako nagawang maganda. Like nung paguwi mo from work nakatambak pa ang hugasin sa lababo kasi nakatulog ako. Di bale hindi naman na naulit yun kasi sinisigurado ko na malinis na ang lababo bago pa ako antukin.

Maraming salamat kasi ... hindi ka tumitigil sa pag-aaruga at pagmamahal sa amin ni Miko at pati na rin kay bibi.

Sobrang thankful talaga ako na si Basuraman ang asawa ko at ang nag-aalaga sa aming lahat ngayon. Lalo kapag nakakabasa ako sa forums regarding pregnancy ng mga nanay/soon-to-be nanay na mag-isang pinagdadaanan ang kanilang pagbubuntis. Thankful din ako na pedeng work-from-home ako sa nakuha ko na trabaho ngayon.

Noong isang araw habang naghuhugas ako ng pinggan, nahiwa ang daliri ko. Nabasag na ng tuluyan yung pinggan na may lamat at sakto nahiwa yung daliri ko. medyo malalim kaya andaming dugo. Buti na lang may asawa akong Nurse. :D Noong hapon din yun pumunta kami sa Ikea para bumili ng plato dahil itinapon na ni Basuraman lahat ng plato namin na may lamat or chipped.

Dalangin ko sa araw-araw na maging maayos at healthy ang pagbubuntis ko kay bibi. Pati na rin ang maayos at mabuting kalusugan para sa aking pamilya.

Mahal na mahal kita Basuraman. Ngayon at magpailanman. Asukal at suman. 

1 month and counting

(kagabi ko pa dapat ito ipopost kaso inunahan ako ni antok. )

conversation with my mom earlier via skype...

mamoo: happy anniversary!
ako: ha? di ba dapat happy birthday? tsaka sa martes pa yun e.
mamoo: di ba 18 kahapon? 1 month na kayo kasal ni basuraman. (of course my mom doesn't call "him" basuraman).
ako: yeah right...

++++++

conversation with a friend via ym...

friend: congrats!
ako; thank you :)
friend: musta na kayo ni basuraman?
ako: sem-sem (same-same). andun sha. andito ako.
friend: anong feeling ng may asawa?
ako: ahmmmm....

++++++

yesterday was our 1st monthsary as husband and wife. eeek "monthsary" :P actually i remembered that it was our 1st month yesterday while we were in the middle of an emotional conversation. issues. plans. the "emotional conversation" was brought to you by PMS. yeah damn PMS.

i dunno what to say when people ask me of what's the "feeling" of being married. We got married on 18 then I went back here on 22. so officially i was with my husband for 4-5 days. hindi pa whole day yung 22. masagot lang yung tanong na yun i would always say "ok lang. ganun pa rin."

after the board exam we have to go on separate ways because i got a job in tarlac and him in paranaque. we were like this for 5 years. 2 weeks after my last day in tarlac i was already here in tokyo for my next job. talk about long distance relationship eh?

we've been through a lot of things because of our situation. we have to make sacrifices and we hope we are making the right decision. i know sooner or later we will be together.

awts.... my heart is aching again. i miss basuraman T_T

parang longganisa lang :P

isang dekada

Dear ex-boyfriend,

 it has been 10 years since i uttered my first "i love you" to you.

i will always love you....until forever ends.

your loving and sexy wife ^_^

10th anniversary namin ngayon tsong!

waw pilipins!

In my 17-day stay in the Philippines sikoletlover....

*BABALA: bumabaha ng litrato.

....went to Boracay with Basuraman.

under the sea. we have a good photographer/guide :)

we're sinking LOL

sakto yung mga isda. natakpan mukha ko (^_^')?

 doin' my second and third braid :)

 basuraman and sikoletlover. happy together

 ....ate ate ate!

....visited my 2 lovely friends (leah and mareng gina) who just gave birth to their uberly handsome sons.

with my inaanak baby gareth :)

....had dinner with former colleagues (with the BFs. ehem).

@Dencio's Luisita

....visited my insan and celebrated Hiroshi Ken's 1st birthday!

Actually we're not cousins by blood. a former colleague. noong unang panahon na nagtatrabaho pa ako sa isang semiconductor company sa tarlac e naisipan na lang namin bigla ni Kuya Pae na magtawagan ng insan because....we are family! I got all my sisters with me!

Kuya Pae with his wife Pau, son Ken-ken and niece Ashley ^_^

puno na ng icing ang mag-ama!

....hang out with good ol' friends.
Vanjie also was in vacation (she's working in Dubai). Lucky me ^_^

with pao, elotte, and vanjie. thank you very much for the time. salamat sa pagtake ng leaves for me ^__^ you really love me haha

....got married ^_^

after 9 years 11 months and 10 days...finally ^_^

*sayang di kami umabot 10 years (-_^)V

who's happy???

basuraman is here!