Hanami 2016

At dahil magiging busy na ako next week ay ihahabol ko na ang post na ito. Actually meron pa akong isang ganap na nangayari nung weekend (April 16-17) na ipo-post ko sa mga susunod na araw. Ang gala namin ni Madam sa Noto. Anyways....

Last year nasa Tokyo pa ako kaya sa Inokashira Park ako nagpunta para kumuha ng litrato ng sakura/cherry blossoms. Ang aga ko umalis kasi mag-isa ko lang naman tapos umuulan pa.

Cherry blossoms at Inokashira Park. Spring 2015. Ang aga ko gumising atbumyahe para dito. ^_^

So this year balik ulit ako sa Shinjuku Gyoen National Garden. Meron kasi imi-meet na friends si Madam from Singapore na kakilala ko rin naman and dun sila pupunta. Tutal wala naman ako gagawin sa bahay kaya sumama na rin ako.

We were planning to do picnic under the cherry blossom trees (the usual na ginagawa ng mga Hapon pag hanami) pero dahil umuulan lumibot na lang kami.

April 3, 2016

Shinjuku Gyoen National Garden

From Shinjuku Station nilakad na lang namin papuntang park. Sobrang dami ng tao. Mankai(Full bloom) na kasi ang sakura this week kaya dagsa ang mga tao sa park. Sa entrance pa lang ang haba na ng pila sa ticket booths. Yup meron entrance sa park na ito. But I don't bother paying for an entrance fee because the park is really well kept. Yun nga lang bawal ang alcoholic drinks sa loob ng park. Kaya mas pipiliin ko ang park na ito over Ueno park pagdating sa hanami.

 At dahil nasa Japan kami ang organized lang kasi pagpunta pa lang sa ticket booths e may cut-off nang nangyayari para nga naman hindi mag-build-up ang number ng tao. Maraming tao pero hindi naman kami naghintay ng matagal kasi swabe lang mula pagbili ng tickets hanggang pagpasok sa loob ng park.

Cloudy ng araw na yun kaya medyo madilim yung mga kuha ko. Pero kahit anong panahon, mapa-maaraw man o makulimlim, ay hindi pa rin nawawala ang kagandahan ng mga sakura. Kung pwede lang sana ako magkaroon ng ganitong puno sa bahay namin saya ko lang.

Dahil sobrang lawak ng park hindi mo mafi-feel na sobrang dami ng tao. Walang gitgitan. Kung gusto magpakuha sa ilalim ng sakura trees walang problem. Kahit yung parang nakadungaw ka lang tapos buong paligid ng mukha mo napapalibutan ng sakura walang problema. Ganern. Parang ganito.

Hi duhrrrr!

Most of the times pinagmamasdan ko lang yung paligid. Appreciating the scenery ba. Habang yung mga kasama namin e nagkukuhanan ng litrato bilang first time nila dito. Sobrang ma-mimiss ko ito pag umalis nako ng Japan. I think this would be my last hanami. Malapit na kasi ako umuwi ng Adelaide and mag-settle doon for good. Andun na kasi ang mag-ama ko. Ako na lang ang kulang. ^_^

Meiji Jingu/ Meiji Shrine

Pinasyal rin namin yung mga kasama namin na galing SG sa Meiji Jingu or Meiji Shrine. Actually ako talaga nag-suggest na pumunta dito. Kasi naman sa 6 na taon ko sa Tokyo e hindi ko pa napupuntahan ito. Sobrang curious lang ako kasi karamihan sa mga artista na nagpupunta sa Japan at napapadpad sa Tokyo e pumupunta sa Meiji Shrine. So feeling ko kailangan ko rin siya mapuntahan. Kailangan talaga kahit hindi ako artista. :P

From Yoyogi Station nilakad na lang namin papunta sa shrine. Pero mas popular sa tourist yung kabilang daan. Mula sa Harajuku Station. Either way accessible naman siya pero mas malapit kung sa Harajuku Station ka manggagaling.

Uma-artsy chururut ;)

Mas nagandahan/ na-appreciate ko yung daan papunta sa shrine. Meron kasi siyang forestry feels. Ganern. Sobrang nakaka-relax. Ansarap mag-muni-muni habang naglalakad. Pwede ka ring mag-emote. Pede ring feeling mo nasa isang music video ka ganern.

Okay naman yung shrine. Madaming tao. Para sa akin nothing spectacular. Pero popular yata ito sa mga nagpapakasal. Ilang minutes lang kami nag-stay then umalis na kami.

Since sa Harajuku Station naman daan namin papuntang Shibuya e pinakita namin sa mga kasama namin yung famous Takeshita Street. Harujosko. Walang pinagbago. Hindi mahulugan ng karayom sa sobrang dami ng tao. Kahit ako hindi ko nanainisin na pumasok sa street na yun. Dahil ayoko pang mamatay ahaha. Joke. Para hindi mashado morbid, ayokong paglabas ko sa street na iyon e may parte ng katawan ko na kulang o di kaya gula-gulanit na ang pagkatao ko. Pagkatao talaga ahahaha!

From Harajuku lipat kami sa Shibuya. Siyempre hindi nila pinalagpas na magpakuha kay Hachiko. Pati na rin ang pamosong Shibuya Crossing. Pero dahil weekend sobrang tao as usual. From there nagpaalam na kami ni Madam na uuwi na kami. At dahil mukhang pagod na rin naman na yung mga kasama namin e nagdecide na rin silang bumalik sa hotel nila. Grabe na-miss ko ang Shibuya. Na-miss ko ang Tokyo.

Sakura in Yokohama

No filter!

A week before ng gala namin sa Shinjuku Gyoen Garden (Easter Sunday) nakita ko yung sakura na ito malapit sa Yokohama Stadium. Yung church kasi na pinagsisimbahan namin (Yamate Sacred Heart Cathedral) e malapit sa Ishikawacho Station. After ng mass maglalakad na kami ni Madam from Ishikawacho Station papuntang Sakuragicho Station para bawas sa pamasahe hehe. Nadadaanan namin palagi ang Yokohama Stadium. Bago kami tumawid sa isang crossing nakita ko na siya. As in nag-iisa lang siya na puno na yun and sobrang pink. Sobrang pink gusto ko kainin haha.

A week after naman (ng gala namin sa Shinjuku Gyoen) e naglakad lakad kami ni madam. Exercise ba. Actually may pinuntaha kaming grocery store and kinda malayo pero para may exercise na rin kami nilakad namin. At bukod sa exercise may bonus pa kaming nakita.

Near Yokohama Internation Stadium/Nissan Stadium

Near Ikea

Hi durrrrr ulit!

Balakubak sa tubig ^_^

Pabagsak na rin ang mga talulot ng sakura kaya mukhang may balakubak ang paligid. Oo yun ang tawag ko sa mga nahulog na sakura petals. Habang nasa ilalim kami ng mga puno ng sakura biglang humangin. It's raining men este sakura petals! Ang sarap mag-emote ahahahaha. Feeling ko nasa isang koreanovela ako. Si Lee Min-ho na lang ang kulang! Landi.

Minsan talaga pag panahon ng Hanami mas makikita mo yung mga magagandang sakura sa mga lugar na hindi ganun kasikat. Yung mga tipong sa tabi-tabi lang. Mas konti ang tao. Mas maeenjoy mo. Parang sa buhay lang ng tao. Kakatingin mo sa mga bagay na sinasabi ng iba na maganda hindi mo na napapansin yung kagandahan ng mga bagay na nasa tabi mo lang. Oo epekto ng kakabasa ko ng Wattpad stories at pakikinig sa Stay ni Daryl Ong ahahahaha. Lintek.

Up next.... parang The Buzz lang.

Yung next post ko will be our Noto trip. Noto is a peninsula that projects north into the Sea of Japan from the coast of Ishikawa Prefecture in Central Honshuu, the main island of Japan (accdg. to Wikipedia). So bandang west side ng Japan. Hindi rin ako aware sa lugar na ito ng Japan. May nag-offer lang ng tour package kay Madam tapos ask niya kung gusto ko daw. Why not chocnut?!


Hanggang sa muli.
Bow.

Hanami 2012

Last year we went to Shinjuku Gyoen Koen for hanami. This year we chose the Koganei park. According to Tokyo Metropolitan Park Association, it is the second largest park (famous for cherry trees) in Tokyo metropolitan area and has nearly 2,000 cherry trees inside the park. It is only a 30-minute bike ride from our place and there is a bus which stops directly at the entrance of the park. Compared to Shinjuku Gyoen Koen there is no entrance fee so we expected that there will be a lot of people.

It was Easter Sunday so we first heard mass at Fuchuu Catholic Church before going to the park. To our surprise the mass was in Japanese. Luckily the readings were read in English. And the rest in Japanese. I was so happy and amazed at the same time when I saw/heard Catholic Japanese singing praises and praying in unison. After the mass the priest and the sacristans gave Easter eggs which I wasn't able to have eventhough there were plenty of them. I asked Basuraman to get me an egg but he refused to get me one. All of a sudden I wasn't in the mood to have an Easter egg. Basuraman and I together with Wyn and his wife took the bus while the rest of the gang (parang Scooby Doo lang) rode their bikes to get to Koganei Park.

I was a little bit disapponted (konti lang naman) when I saw the park because it was jam packed. And the sakura (cherry blossoms) were not in full bloom yet. After walking for a few minutes we were able to spot a small vacant area where we placed our mat so we can already have our lunch.

Hindi mahulugan ng karayom...

Thank you Costco for our lunch ^_^

Compared to our hanami last year in Shinjuku, Koganei park was very lively. There were various performers singing, dancing and playing musical instruments.

I want to have a hat like that!

This little guy was apologizing for stepping on Ate Joy's foot.

Honestly speaking I enjoyed the view last year in Shinjuku because there were more sakura trees in full bloom compared to Koganei park. Also the place was not that crowded. Maybe because the garden was really spacious, you have to pay an entrance fee and it's a little bit far from the train station. If we're still in Japan next year I'll bring Basuraman to Shinjuku because he will definitely enjoy taking pictures of the park.

Our first hanami...with baby inside ^_^

*Photos courtesy of Basuraman.

My First Hanami

Noong nakaraang Linggo ika-sampu ng Abril 2011 ay nagtungo kami sa Shinjuku Gyoen Garden upang masilayan ang mga namumukadkad at naggagandahang cherry blossoms o sakura. Ang nasabing aktibidad ay tinatawag dito na Hanami. Hanami is one of the most popular events of Spring in Japan. Crowds of people - families, groups of friends, and groups from companies sit under the fully open cherry blossoms, usually on plastic tarps, and have a picnic celebration. The picnic fare consists of a wide variety of foods, snack foods, and sake (rice wine) or other drinks.Ito ang unang beses na nakapag-hanami ako. Sa kabila ng krisis na nangyayari ngayon sa bansang Hapon e hindi na namin pinalampas ang pagkakataong ito para mag-hanami. Mahirap na baka wala ng kasunod. Sa unang pagkakataon ay nakumpleto kami ngunit sa kasamaang palad ay ito na rin ang huli. Nagresign na kasi ang isa naming kasamahan sa trabaho at sa katapusan ng buwang ito ay pupunta na sha sa kung saang lupalop man sha dapat pumunta. Sikretwu itwu :P Nagkukuripot pa ang lolo at ni singkong duling ayaw gumasta para sa kanyang farewell party. Anyhoo...

Paborito ko ang panahon ng tagsibol dahil sa ito lamang ang panahon na lumalabas ang mga sakura. Yung larawan na nasa header ko ay isa mga kuha ko nung linggo. Ang ganda nila no? Feel na feel ko kapag humahangin kasi nagbabagsakan ang mga talulot ng mga sakura. Parang nasa isang Korean teleserye lang ^_^ Actually yung dati kong background pic ay larawan din ng mga sakura. pero that was last year. Anyway nais ko mang maglagay ng maraming pektyurs e binigyan na naman ako ng reminder na lagpas na ako sa limit at kung gusto ko daw ng mas malaking espasyo e magbayad daw ako. Kahit tamad ako e nakuha kong magresize ng pics makapaglagay lang ng kahit konti. Kung magkaibigan tayo sa pesbuk e tignan mo na lamang ang aking album na Hanami 2011. Happy viewing ^_^

Sendagaya Gate of Shinjuku Gyoen Garden

Gutom na kami

all-white sakura ^_^

my pinakamatinong pic (^_^)v

sakura petals on the ground

white magnolia - nakita ko lang sa gilid ng daan pauwi ^_^

Flash Report

*Ginulantang na naman kami ng isang malakas na paglindol nung 1st monthsary ng March 11 earthquake. Lunes. April 11. past 5pm. Akalain niyo bang nasa inidoro ako ng mga panahon na yun. Nung naramdaman kong hindi na guni-guni yung pag-uga na nararamdaman ko e biglang umurong ang dapat umurong, pinunasan ko kagad ang dapat punasan at dali-dali akong nagbihis ng aking pants sabay karipas ng takbo papunta sa aking upuan. isolated area kasi ang comfort rooms namin meaning kailangan mong magswipe ng card para makalabas sa area na yun. takot ko lang na biglang mag-shutdown/maglock ang mga pintuan at ma-trap ako sa toilet area. Ewan ko ba. pagkatapos ng ilang araw na pamamahinga ng mga lindol e umaariba na naman sila ngayon na para bang nakainom ng energy drink.

*Itinaas na sa Level 7 ang Nuclear Problem ng Fukushima Daiichi Plant sa rating ng International Nuclear Event Scale (INES). The highest in the scale. Same rate that was given to the Chernobyl Nuclear Accident in 1986. Nanlumo kami lahat nung narinig namin ang balitang ito. It seems like merong tinatago ang Japanese government/TEPCO sa mga tao. Hindi namin alam.Tokyo is located 200+km from Fukushima but we're still worrying about the radiation shit because it is airborne. Malapit na ang tag-ulan and once dumating na ang summer the wind will be blowing southwards. May isang bagay na lang akong hinihintay at pag nagkataon malapit nakong mag-Hello Pilipins. Promise.

In the Lord I take refuge.

pray.pray.pray. Oyasumi!