Random thoughts from 2010

Last entry para sa aking throwback thursday chururut. Isa na lang yung nasa draft ko. Yey!

Yung huling part ng entry na ito e lumabas yung resulta ng visconde case. Ngayong taong ito (2016) pumanaw na si Ginoong Visconde. Ang bilis ng panahon.


December 16, 2010

i've been sleeping very very very late for the past 2 weeks. (read: 2am). basuraman will kill me for this.

baka kasi mamiss ko ang pagpupuyat hehe. pag nasa pinas kasi ako pag bakasyon ambilis/ang aga kong makatulog. minsan naupo lang ako saglit tulog na kagad. dahil siguro sa pakiramdam na nasa bahay ako. dahil kasama ko ang mga mahal ko sa buhay. yung feeling of at peace na hindi ko nararamdaman dito.

++++++

ilang tulog na lang jollibee na naman ^_^ pero kailangan pang pumasok ng weekends dahil sa dami ng trabaho. tapos bonggang-bonggang OT everyday. ang wrong timing kasi nila mag-set ng project.

++++++

for the love of kiko matsing i-email na sana sakin yung bago kong itinerary.  at sana naman e hindi na busy ang line ng PAL tuwing tatawag ako.

++++++

nung isang araw naisipan kong gumawa ng twitter account. wala lang. gusto ko lang makasagap ng tsismis. kaya mostly ng finofollow ko e mga ta-artits. para sa chismis!

++++++

after 15/20 years nagkaroon na ng resulta ang visconde case. Diyos lang ang nakakaalam sa mga totoong nangyari. inosente man o hindi ang mga napawalang sala e pareho sila ni lauro visconde na nawalan at naging kawawa. hindi kinaya ng puso ko ng makita ko si ginoong visconde na himatayin nung sinabi yung resulta. kumirot ang puso ko nung napanood ko yung interview ng nanay ni hubert webb. 2 dekada ang nawala sa pakikibaka ni ginoong visconde para sa hustisya ng kanyang pamilya. 2 dekada ang nawala sa buhay ni hubert webb at ng kanyang pamilya dahil sa pagkakakulong na sa bandang huli'y mapapatunayan na walang sala.

matagal nakong nawalan ng pag-asa sa bansang pilipinas. dahil kung hindi siguro nasa pinas pa rin ako ngayon. makasarili pero yan ang nararamdaman ko sa bansang pinanggalingan ko.

how yah doin' there papa?

Akala ko nai-post ko na ito dati. Almost same title except for the last word (how yah doin' there papsy?) Pero nung binasa ko magkaiba ang laman. Diko na din alam kung bakit. Diko na inedit kaya pagpasensiyahan niyo na kung hindi capitalized ang unang letra sa bawat pangungusap. Sinipag maghalungkat ng Drafts folder. Throwback thursday mode si watashi today...

October 23, 2010

2 years ng wala si papa. tuwing umuuwi ako ng pinas hindi ko nakakalimutan na bisitahin ang puntod niya. at tuwing dinadalaw namin siya ni basuraman diko pa rin mapigilan ang umiyak na para bang kahapon lang siya nawala.

diko na maalala nung unang beses na nakilala ko ang tatay ni basuraman. hindi siya palangiti na tao. pero naging mabait siya sakin kahit hindi kami nagkakausap. nakukwento na lang sakin ni basuraman na lagi niya akong hinahanap at tinatanong kung kumain na daw ba ako kapag nasa bahay nila ako.

at nangyari na nga ang lahat. nasa opisina pa ako nun dahil kailangan kong mag-overtime ng biglang nagtext sakin si basuraman na wala na si papa.

i know i didn't act properly during the funeral of papa. hindi ko alam ang gagawin ko. lahat sila naka-puti. ako lang naka-itim. hindi ko alam. bata pa ako nung may namatay sa family ko. hindi ako lumapit sa kabaong niya during the blessing and before he was buried. i kept a distance. umarte ako na parang ibang tao kay papa. alam ko na nung mga panahon na yun e sobrang kinamuhian ako ni basuraman. pero alam ko na alam ni papa how i grieved when he left. how he meant to me. hindi man nakita ng pamilya ni basuraman at ng ibang tao.

gusto na ni papa nun na makasal kami ni basuraman. palibhasa matatanda na kami nun at si basuraman na lang ang walang asawa. kaso hde yun nangyari. siguro masaya na rin si papa kasi nakasal na kami nung august kahit civil nga lang.

hindi ko alam kung bakit pero umiiyak ako ngayon habang ginagawa ang post na ito. hindi ko rin maipaliwanag pero bigla na lang ako naiiyak kapag naalala ko siya.

makakalimutin akong tao pero hindi ko makakalimutan yung itsura ni papa na nakangiti siya o tumatawa. Napakadalang kasi ng mga ganung pagkakataon.

sakaling madaan ka dito sa blog ko papa gusto ko lang sabihin na maraming salamat po.

No more worries, no more sorrows,
No more hurt and no more pain,
In the kingdom of Heaven you now stand,
Our love for you will forever remain.

tortang talong

Naisipan ko lang tignan yung mga posts ko na naka-draft mode and surprisingly may pailan-ilan na ka-post-post naman pero hindi ko alam kung bakit diko nai-post. At dahil thursday ngayon, let's do some throwback-thursday-mo-mukha-mo thingy!


April 29, 2009

yun ang ulam namin kanina.
at dahil jan na-inspire ako magpost ng random pics....

this is the lobby area of our dorm nung ako ay nagtatrabaho pa sa $@|\|yO. kami lang ang tao kasi yung dept lang namin ang may pasok. the rest naka-forced leave. eto yung mga panahon na karamihan sa mga babae sa office e nagbabasa ng twilight saga. pucha kinikilig na naman ako sa labtim ni edward at bella...anubeh! shoooooo! lumayas ka masamang ispiritu!

++++++

ang dati kong desk plus omiyage sa kung sino man ang naggaling sa japan nun. ito yung mga panahon na na-adik ako sa coffee prince. kada-break wala akong ginagawa kundi manood ng coffee prince. ultimo yung 15minute break diko pinapatawad.

++++++

sosyal ang mga tindero at tindera sa munting sari-sari store namin. naka laptop nyahahahaha

++++++