Pages

Thursday, March 1, 2018

Hello Noto! Day1

Hello! Is it me you're looking for? Susme 2 taon 'tong post na itey na nasa draft. Sareeh naman. Yung mag-2 years na ako sa Australia pero pang-Japan pa rin ang post. Susubukan kong alalahanin ang lahat. Anyways, better late than laterererererererer. ^_^

******

Nung tinanong ako ni Madam kung gusto ko daw bang i-avail yung tour package na ino-offer sa kanya ng isang travel agency ay tinanong ko muna kung saan. Sa Noto. Never heard that place before. Ayon sa travel agency, yung tour package ay parte ng tourism project ng Noto para ipromote ang lugar nila. E kasi naman pag sinabi mong pasyal sa Japan ang una kagad na naiisip ng tao e Tokyo, Kyoto, Osaka, etc.

For 23,000 Japanese Yen included na ang:

- airfare (Haneda-Noto roundtrip) via ANA
- hotel accommodation for 1 night
- all meals (except for breakfast in day 1 and dinner in day 2)
- guided tour (bus) with English-speaking guide
- fees sa places na may bayad ang pagpasok.

At walang paliguy-ligoy ay inavail kagad namin ang tour package. Sa tingin kasi namin mura na siya sa presyo niya and excited ako kung ano yung makikita ko sa Noto.

According to Wikipedia:

Noto Peninsula (能登半島, Noto-hantō) is a peninsula that projects north into the Sea of Japan from the coast of Ishikawa Prefecture in central Honshū, the main island of Japan


Image from Wikipedia


Day 1 (April 16, 2016 Saturday)

We reached Haneda Airport an hour before our 8:55AM flight. Actually less than an hour na lang pala kasi kinda nalate kami sa pagsakay ng bus from Shin Yokohama. We were supposed to eat breakfast muna kaso naman wala kami matipuhan kaya kahahanap di namin namalayan we only have 20 minutes before boarding time. Takbo kami niyan sa Starbucks and nag-take-away na lang coffee and sandwich.


Carry boom boom lang kahit hindi kami magkatabi ni Madam tutal e 1 hour lang naman ang travel time from Tokyo to Noto. Ang kaso pagpasok namin ng boarding gate e magsha-shuttle bus pa pala kami papunta sa plane. Nagbibiruan pa kami ni Madam na bus lang pala sasakyan namin papuntang Noto. I know ang korni. E kasi naman anlayo. Parang nasa dulo ng walang hanggan.

Akala ko pagdilat ko nasa Noto na kami. Charot!

At dahil nasa aisle side ako e pilit na pilit pa yung kuha ko nung pakpak nung eroplano nung malapit na kaming lumapag. Ako na lang sana yung nasa window side tutal e natulog lang naman yung 2 kong katabi.

Welcome to Noto Airport!




Hinanap na kagad namin yung staff ng tour package. Madali lang namin sila nakita kasi maliit lang naman yung airport. As expected sa mga hapon sobrang galang and accommodating. Marunong magsalita yung isang Hapon ng English kaya walang problem and meron silang isang American na kasama na magseserve as interpreter. Bongga!

Staff from the tour package

Si Lola Tour Guide. After ni Lola magkuwento ita-translate naman ni Kuya Interpreter.
Matsunami Sake (Japanese Rice Wine) Brewery /Oeyama

From airport derecho na kami sa aming first stop: ang Matsunami Sake Brewery, where we did some sake tasting. Kinda nagworry pa nga ako kasi hindi pa kami nagla-lunch tapos titira na kagad kami ng sake. As if naman ganun kadami ang iinuming sake. Tomador lang haha!


Kwento time! Siya si Kuya Interpreter (R).


Siyempre yung tinikman ko yung pinaka-mahal. Panalo! So kinda nasaktan ang sikmura ko ng slight kaya hindi ko na tinikman lahat. Panalo rin yung mga fruit-based na sake. After ng tour sa brewery, dumerecho na kami sa shop nila. Wala naman talaga kaming plano bumili kaso may sake kasi silang pinatikim samin. Yung Kaki sake. Kaki is the Japanese term for persimmon. Ayun tinamaan ng magaling. Ang sarap! Kaya napabili kami.

Madam: Ito na lang ba yung papasalubong natin sa asawa ng boss natin?
Ako: Hindi no! Sa atin kaya yan.
*at sabay humalakhak ang dalawang lasenggera*

Mitsukejima Island

On the way sa Mitsukejima Island ay may mga landmarks/tourist spots kaming nadaanan na dinaanan lang namin literally meaning hindi na kami bumaba. Tinignan na lang namin from the bus.





Kinda cloudy that day kaya malungkot ang shots ko. Madilim. Pero buti kahit cloudy hindi naman umulan. Thank you Lord!

Mitsukejima Island
At dahil nga cloudy kaya kinda madilim din ang mga shots ko. Ang ganda sana kung blue na blue ang sky noh? Pero kahit wala si haring araw e antindi naman ng UV rating.

The bell na hindi ko alam ang ibig sabihin kapag binatingting mo siya.

Gusto ko sana pumunta sa dulo ng daanang bato papunta dun sa island kaso naman inandaran ako ng kapraningan at takot. Kakapanood ng mga pelikula. Alam mo yung pano kung habang nasa kalagitnaan ako ng daan biglang tumaas ang tubig. O di kaya may lumabas na monster.

Lunch at Suzu Beach Hotel

After Mitsukejima derecho kami ng Suzu Beach Hotel for our lunch. Provided by the tour.

My Noto Beef Bowl
At dahil mahilig ako sa karne, panalong-panalo yung Noto Beef Bowl. Actually kinain ko pa yung ibang beef ni Madam kasi hindi siya mahilig sa karne. Na lalo kong ikinasaya haha!

Suzumisaki

After lunch nagpunta kami sa Suzumisaki, one of Japan's top three power spots. Nalaman ko lang ang tungkol sa power spots nung nakapanood ako ng isang Japanese drama series. Pero sabi ng Japanese friend namin e sobrang popular daw nila. As in pinupuntahan ng mga tao para makasagap ng energy. Parang ganun.



Medyo umaliwalas na ang panahon kaya kitang-kita yung ganda ng view. Sobrang relaxing tapos isama mo pa yung hangin na nagmumula sa karagatan. Panalo para sa pre-nup, gawa ng music video, mga ganyan.

Nalerkey mey ng slight nung nagpakuha ako ng picture sa spot na ito kasi medyo mahangin so meron siyang uga effect.



Okunuto Enden (Salt Farm)

Hindi na nagtranslate si kuya nating interpreter sa place na ito. Siguro kasi may English naman na nakasulat sa mga signage. Pero sobrang nakakatuwa yung staff na nag-eexplain (in Japanese) in a sense na feeling ko naiintindihan ko siya kahit hindi.


According to uncle wikipedia, Noto is the only region in Japan to still produce salt using the Agehama method of salt manufacture, where sea water is brought up in buckets from the ocean to salt fields. Kids palaging tandaan, knowledge is power!

Anlakas ni lolo. Sinubukan ko siyang buhatin after the tour. Ayun gumalaw lang yung tubig sa bucket.
 May forecast ng ulan kinabukasan kaya parang naghahakot na sila. Sobrang bilib ako kila lola na kaht mukhang 100 years old na e pang 16 years ang old ang lakas ng katawan.





Medyo in the process of pagluluto pa yung asin. Hindi naman siya sobrang kumukulo kaya pede daw i-dip yung daliri para matikman. E di siyempre hindi tayo papahuli mga kapuso. Naki-dip ako niyan. Pero mainit talaga. Ayun e di siyempre maalat.


At bago pumunta sa susunod na destinasyon.....soft cream muna! Ang soft cream na medyo na maalat. Pero masarap!

Tarumizu Falls

Diko malaman kung bakit siya naging attraction. Binigyan kami ng chance na bumaba ng bus para makita siya. Nothing spectacular honestly kasi anliit tapos andumi pa nung paligid with matching malansa na hangin.


Shiroyane Senmaida (Thousand Rice Paddies)

Sa wakas nakita ko na ang rice terraces ng Banawe. Charot!


Pero sa totoo lang hindi ko pa nakikita ang rice terraces ng Banawe. Kawawa me. Anyways, ang scenic lang ng lugar kasi tabing dagat. Tapos pa-sunset na nung nakarating kami dito. At bilang pagoda na ang mga matatanda e hindi na kami bumaba para tignan ng malapitan ang mga rice paddies.

On the way sa aming hotel na tutuluyan, marami pang kinuwento at tinuro na tourist attractions si ate nating tour guide. Medyo umaliwalas na ang panahon kaya nakita namin yung sinasabi nilang 7 islands.

Nawa'y ma-sightung niyo ang 7 islands
Hotel Koshuen

At pagkatapos ng maghapong tour ay dinala na kami sa aming hotel. Japanese style ang rooms kasi wala naman kaming ibang choice hehe.




Ako: Paano kaya kung biglang magka-tsunami....
Madam: Huwag ka nga!


After dinner pumunta pako sa Taiko/Drum Performance sa basement ng hotel. Hindi na kinaya ni Madam ang pagod kaya kahit mag-isa go lang mey. Sayang naman ang chance di ba mga ka-pamilya. Kudos sa drummer na mula simula hanggang huli ay hindi tumigil sa pagtambol. As in! Like, robot ka ba kuya?

At diyan nagtatapos ang aming unang araw sa Noto. Bow.

Yung day 2 after 2 years na ulit. Weyheyheyhey.....

Friday, April 22, 2016

Hanami 2016

At dahil magiging busy na ako next week ay ihahabol ko na ang post na ito. Actually meron pa akong isang ganap na nangayari nung weekend (April 16-17) na ipo-post ko sa mga susunod na araw. Ang gala namin ni Madam sa Noto. Anyways....

Last year nasa Tokyo pa ako kaya sa Inokashira Park ako nagpunta para kumuha ng litrato ng sakura/cherry blossoms. Ang aga ko umalis kasi mag-isa ko lang naman tapos umuulan pa.

Cherry blossoms at Inokashira Park. Spring 2015. Ang aga ko gumising atbumyahe para dito. ^_^
So this year balik ulit ako sa Shinjuku Gyoen National Garden. Meron kasi imi-meet na friends si Madam from Singapore na kakilala ko rin naman and dun sila pupunta. Tutal wala naman ako gagawin sa bahay kaya sumama na rin ako.

We were planning to do picnic under the cherry blossom trees (the usual na ginagawa ng mga Hapon pag hanami) pero dahil umuulan lumibot na lang kami.

April 3, 2016

Shinjuku Gyoen National Garden

From Shinjuku Station nilakad na lang namin papuntang park. Sobrang dami ng tao. Mankai(Full bloom) na kasi ang sakura this week kaya dagsa ang mga tao sa park. Sa entrance pa lang ang haba na ng pila sa ticket booths. Yup meron entrance sa park na ito. But I don't bother paying for an entrance fee because the park is really well kept. Yun nga lang bawal ang alcoholic drinks sa loob ng park. Kaya mas pipiliin ko ang park na ito over Ueno park pagdating sa hanami.

 At dahil nasa Japan kami ang organized lang kasi pagpunta pa lang sa ticket booths e may cut-off nang nangyayari para nga naman hindi mag-build-up ang number ng tao. Maraming tao pero hindi naman kami naghintay ng matagal kasi swabe lang mula pagbili ng tickets hanggang pagpasok sa loob ng park.





Cloudy ng araw na yun kaya medyo madilim yung mga kuha ko. Pero kahit anong panahon, mapa-maaraw man o makulimlim, ay hindi pa rin nawawala ang kagandahan ng mga sakura. Kung pwede lang sana ako magkaroon ng ganitong puno sa bahay namin saya ko lang.

Dahil sobrang lawak ng park hindi mo mafi-feel na sobrang dami ng tao. Walang gitgitan. Kung gusto magpakuha sa ilalim ng sakura trees walang problem. Kahit yung parang nakadungaw ka lang tapos buong paligid ng mukha mo napapalibutan ng sakura walang problema. Ganern. Parang ganito.

Hi duhrrrr!
Most of the times pinagmamasdan ko lang yung paligid. Appreciating the scenery ba. Habang yung mga kasama namin e nagkukuhanan ng litrato bilang first time nila dito. Sobrang ma-mimiss ko ito pag umalis nako ng Japan. I think this would be my last hanami. Malapit na kasi ako umuwi ng Adelaide and mag-settle doon for good. Andun na kasi ang mag-ama ko. Ako na lang ang kulang. ^_^

Meiji Jingu/ Meiji Shrine

Pinasyal rin namin yung mga kasama namin na galing SG sa Meiji Jingu or Meiji Shrine. Actually ako talaga nag-suggest na pumunta dito. Kasi naman sa 6 na taon ko sa Tokyo e hindi ko pa napupuntahan ito. Sobrang curious lang ako kasi karamihan sa mga artista na nagpupunta sa Japan at napapadpad sa Tokyo e pumupunta sa Meiji Shrine. So feeling ko kailangan ko rin siya mapuntahan. Kailangan talaga kahit hindi ako artista. :P

From Yoyogi Station nilakad na lang namin papunta sa shrine. Pero mas popular sa tourist yung kabilang daan. Mula sa Harajuku Station. Either way accessible naman siya pero mas malapit kung sa Harajuku Station ka manggagaling.


Uma-artsy chururut ;)

Mas nagandahan/ na-appreciate ko yung daan papunta sa shrine. Meron kasi siyang forestry feels. Ganern. Sobrang nakaka-relax. Ansarap mag-muni-muni habang naglalakad. Pwede ka ring mag-emote. Pede ring feeling mo nasa isang music video ka ganern.




Okay naman yung shrine. Madaming tao. Para sa akin nothing spectacular. Pero popular yata ito sa mga nagpapakasal. Ilang minutes lang kami nag-stay then umalis na kami.

Since sa Harajuku Station naman daan namin papuntang Shibuya e pinakita namin sa mga kasama namin yung famous Takeshita Street. Harujosko. Walang pinagbago. Hindi mahulugan ng karayom sa sobrang dami ng tao. Kahit ako hindi ko nanainisin na pumasok sa street na yun. Dahil ayoko pang mamatay ahaha. Joke. Para hindi mashado morbid, ayokong paglabas ko sa street na iyon e may parte ng katawan ko na kulang o di kaya gula-gulanit na ang pagkatao ko. Pagkatao talaga ahahaha!

From Harajuku lipat kami sa Shibuya. Siyempre hindi nila pinalagpas na magpakuha kay Hachiko. Pati na rin ang pamosong Shibuya Crossing. Pero dahil weekend sobrang tao as usual. From there nagpaalam na kami ni Madam na uuwi na kami. At dahil mukhang pagod na rin naman na yung mga kasama namin e nagdecide na rin silang bumalik sa hotel nila. Grabe na-miss ko ang Shibuya. Na-miss ko ang Tokyo.

Sakura in Yokohama

No filter!
A week before ng gala namin sa Shinjuku Gyoen Garden (Easter Sunday) nakita ko yung sakura na ito malapit sa Yokohama Stadium. Yung church kasi na pinagsisimbahan namin (Yamate Sacred Heart Cathedral) e malapit sa Ishikawacho Station. After ng mass maglalakad na kami ni Madam from Ishikawacho Station papuntang Sakuragicho Station para bawas sa pamasahe hehe. Nadadaanan namin palagi ang Yokohama Stadium. Bago kami tumawid sa isang crossing nakita ko na siya. As in nag-iisa lang siya na puno na yun and sobrang pink. Sobrang pink gusto ko kainin haha.

A week after naman (ng gala namin sa Shinjuku Gyoen) e naglakad lakad kami ni madam. Exercise ba. Actually may pinuntaha kaming grocery store and kinda malayo pero para may exercise na rin kami nilakad namin. At bukod sa exercise may bonus pa kaming nakita.

Near Yokohama Internation Stadium/Nissan Stadium

Near Ikea
Hi durrrrr ulit!

Balakubak sa tubig ^_^
Pabagsak na rin ang mga talulot ng sakura kaya mukhang may balakubak ang paligid. Oo yun ang tawag ko sa mga nahulog na sakura petals. Habang nasa ilalim kami ng mga puno ng sakura biglang humangin. It's raining men este sakura petals! Ang sarap mag-emote ahahahaha. Feeling ko nasa isang koreanovela ako. Si Lee Min-ho na lang ang kulang! Landi.

Minsan talaga pag panahon ng Hanami mas makikita mo yung mga magagandang sakura sa mga lugar na hindi ganun kasikat. Yung mga tipong sa tabi-tabi lang. Mas konti ang tao. Mas maeenjoy mo. Parang sa buhay lang ng tao. Kakatingin mo sa mga bagay na sinasabi ng iba na maganda hindi mo na napapansin yung kagandahan ng mga bagay na nasa tabi mo lang. Oo epekto ng kakabasa ko ng Wattpad stories at pakikinig sa Stay ni Daryl Ong ahahahaha. Lintek.

Up next.... parang The Buzz lang.

Yung next post ko will be our Noto trip. Noto is a peninsula that projects north into the Sea of Japan from the coast of Ishikawa Prefecture in Central Honshuu, the main island of Japan (accdg. to Wikipedia). So bandang west side ng Japan. Hindi rin ako aware sa lugar na ito ng Japan. May nag-offer lang ng tour package kay Madam tapos ask niya kung gusto ko daw. Why not chocnut?!


Hanggang sa muli.
Bow.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails